ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ…

PicsArt_02-27-10.40.29_Fabric_Sand

Επέστρεψα απο την Κωνσταντινούπολη το απόγευμα της Τετάρτης,
με αντικρουομενα συναισθήματα, αναγλυφες εικόνες και σκέψεις .
Το ταξίδι αυτό, ήταν διαφορετικό απο όσα έχω κάνει μέχρι τώρα .
Ηταν ένα ταξίδι, προσκύνημα στην Πόλη
που έζησαν ο παππούς μου και η γιαγιά μου ,
στην Πόλη που γεννήθηκε ο πατέρας μου .
Βρήκα το σπίτι του , ερειπωμένο, ετοιμόρροπο στην μπροστινή του πλευρά,
εκείνη που έβλεπε το Βοσπορο .
Στη σιδερένια πόρτα του, ακόμη υπήρχε το βάθουλωμα,
απο το τσεκούρι των Τούρκων,
το Σεπτέμβριο εκείνο του ’55.
Μια τουρκαλα γειτόνισσα, μιλώντας σε άπταιστα ελληνικά ,
μου είπε, οτι το σπίτι μέσα ήταν αναστατωμενο,
όπως το άφησαν οι ιδιοκτήτες του και οτι κανείς δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό .
Περπάτησα τον ίδιο δρόμο, που περπατούσε ο πατέρας μου παιδάκι,
για να πάει στο σχολειο του ,το Ζωγραφειο ,
που ευτυχώς υπάρχει ακόμη σε καλή κατάσταση .
Περιδιαβηκα στη γειτονιά του, στο Πέρα .
Πήγα στο ζαχαροπλαστείο που δούλευε
ο παππούς μου ,στο περίφημο Baylan.
Ανέβηκα την ίδια ανηφόρα που ανέβαινε και εκείνος,
καθώς πήγαινε απο το Καρακιοι στο Τσιχαγκιρ,
αφήνοντας στο δεξί του χέρι,
τον περίφημο Πύργο του Γαλατα.

Προσπάθησα να βρω την εκκλησία, που ήταν παπαδοπαιδι ο πατέρας μου,
δυστυχώς όμως δε τα κατάφερα .
Πήγα στα Πριγκηπονησα , τη Χαλκη και την Πρίγκηπο, που παραθεριζαν
τα καλοκαίρια . Ολα γύρω μου ήταν τόσο ξένα,
μα και τόσο οικεία και γνώριμα ταυτόχρονα !
Επισκέφτηκα μια πόλη που οι νοικοκυραίοι έλειπαν ,
μα τα κτίρια που εχουν απομείνει, αποτελούν αδιαψευστους μάρτυρες,
του Λαμπρου πολιτισμού τους, κτίρια που αν είχαν φωνή,
θα σου μιλούσαν για τη θηριωδία που διαπράχθηκε ,
κτίρια-κουφάρια, ενός βεβηλωμενου πολιτισμού !
Φεύγοντας, άναψα ένα κεράκι στον Αη Γιώργη ,
στο Πατριαρχειο ,στη μνήμη της γιαγιάς και του παππού μου,
νοιωθοντας την ψυχή τους να αγαλιαζει.
Πριν το ταξίδι αυτό , όταν με ρωτούσαν απο που είμαι ,
έλεγα οτι ο πατέρας μου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη .
Απο το δημοτικό ,ένιωθα άβολα όταν μου έκαναν αυτή την ερώτηση
γιατί αμέσως μετά την απάντηση οι συμμαθητές μου,
με ρωτούσαν : δηλαδή είσαι απο την Τουρκια;
Τώρα πια οταν με ρωτούν απο που είμαι ,λεω με καμάρι,
οτι είμαι απο την Κωνσταντινούπολη.

PicsArt_06-18-11.59.26